Notice: Undefined variable: display_block in /home/diary/public_html/month.php on line 40
Ιανουάριος - Αλκυονίδες μέρες
Αλκυονίδες Μέρες

...Έτσι άρχισα να κλαίω κι εγώ μαζί της. Έκλαιγα όταν ξύπναγα, έκλαιγα όταν ήθελα να φάω, έκλαιγα όταν ήθελα να κοιμηθώ, έκλαιγα κάθε φορά που ήθελα να την αγκαλιάσω και κανένα χέρι μου δεν μπορούσε να κινηθεί...
* * *

Διαβάστε εδώ ολόκληρο το διήγημα το οποίο βραβεύθηκε στον 5ο Πανελλήνιο Διαγ/σμό Διηγήματος της λογοτεχνικής ομάδας Ιδεόπνοον και του περιοδικού "Πνοές Λόγου & Τέχνης"

Name
Email
Comment
Type 'nospam'
on 2016-04-29 Chrysa wrote:


on 2016-03-03 Popi wrote:


on 2011-09-06 Andreas wrote:


on 2011-09-06 Andreas wrote:
Δε μου αρέσει να διαβάζω τις σκέψεις που δήθεν κάνει ένα έμβρυο λες και κατέχει τον λόγο αλλά ανατρίχιασα φτάνοντας στο τέλος. Συγχαρητήρια!

on 2011-01-31 Angeliki wrote:


on 2010-11-27 Γιώργος Κλείτσας wrote:
Αγαπητέ Γιώργο, Παρόλο που αποφεύγω να διαβάζω διηγήματα "καταθλιπτικά" (δεν ξέρω αν υπάρχει κάποιος πιο τεχνικός όρος στην λογοτεχνία -- θυμάμαι είχα διαβάσει πολύ παλιά δύο διηγήματα ΕΦ στο ΟΜΝΙ που στο ένα ένα κορίτσι που του έλειπαν και τα τέσσερα άκρα ονειρευόταν ότι ήταν αεροπλάνο και στο άλλο ένας άντρας πήγαινε καθημερινά σ' ένα κήπο που κάποιο καθεστώς στο μέλλον είχε φυτέψει για τιμωρία τη γυναίκα του, η οποία σταδιακά μετατρεπόταν σε δέντρο), το διήγημα ουσιαστικά έχει αίσιο τέλος και δίνει ελπίδα. Μια παρατήρηση που έχω να κάνω είναι ότι είναι πολύ φανερό στον αναγνώστη από τις πρώτες γραμμές ότι πρόκειται για ένα παιδί που γεννιέται -- θα μπορούσε να γίνει λίγο πιο ατμοσφαιρικό και ίσως πιο ενδιαφέρον το αρχικό κομμάτι αν δινόταν με έναν τρόπο μυστηριώδη, ίσως και ασαφή (δεν βρίσκω τη λέξη). Γενικά μου φάνηκε λίγο μελό, όπως και η συχνή επανάληψη της φράσης με τα πλάγια γράμματα.

on 2010-05-07 Demi wrote:
apla uperoxo! sugxaritiria!